Rozalia Celakówna urodziła się 19 IX 1901 r. w pod­halańskiej wsi Jachówka. Była najstarszą z ośmiorga dzie­ci Joanny i Tomasza, którzy gorliwie troszczyli się o reli­gijne wychowanie swego potomstwa. Mała Rozalia nie mo­gła doczekać się dnia swej I Komunii świętej, a kiedy już nastał, przyniósł jej niezapomniane doświadczenia obecnoś­ci Jezusa w jej sercu. Rozalia często chodziła do oddalone­go o kilka kilometrów kościoła, w którym prowadziła dłu­gie duchowe rozmowy z Panem Jezusem i z Matką Naj­świętszą, Pozostawała w kościele tak długo, że koleżanki, z którymi tam przychodziła, nie mogły się na nią doczekać.

W roku 1924 Rozalia przeniosła się do Krakowa z myślą o wstąpieniu do klasztoru, jednak placówką, na któ­rej zrealizowała swoje powołanie życiowe, stał się oddział skórno-weneryczny w Szpitalu św. Łazarza przy ul. Ko­pernika w Krakowie. Rozalia pełniła tam najpierw funkcję sanitariuszki, a później – ukończywszy stosowne kursy – pie­lęgniarki. Poświęcenie i wielka miłość, okazywane chorym, owocowały wśród nich wieloma nawróceniami.

Ukryte przed światem życie Rozalii wypełnione było żarliwą modlitwą. Codziennie starała się uczestniczyć we Mszy św. i adorować Najświętszy Sakrament. Z jej notatek można się dowiedzieć, jak głębokie było życie duchowe tej skromnej i cichej pielęgniarki. Szczególnym nabożeń­stwem darzyła Najświętsze Serce Jezusa. W stanach mis­tycznych Rozalia otrzymywała łaskę widzenia Pana Jezu­sa, który ukazywał jej naglącą potrzebę dokonania w Pol­sce Intronizacji.

Oprócz troskliwego i pełnego poświęcenia pielęgnowa­nia swoich podopiecznych w szpitalu, Rozalia pomagała innym chorym, zwłaszcza ubogim, odwiedzając ich i przy­nosząc potrzebne lekarstwa. Jeszcze na kilka dni przed śmiercią, choć sama była już bardzo chora, Rozalia poszła postawić bańki chorej koleżance.

S.B. Rozalia Celakówna zmarła 13 września 1944 r. i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XLVIII zach., mogiła 9).

Prostota, dobroć, pobożność i uczynność Rozalii spra­wiły, że ludzie w trudnych sytuacjach życiowych zaczęli wznosić modlitwy do Boga przez jej wstawiennictwo. Wiele z tych modlitw zostało wysłuchanych.

Wieloletnie starania o rozpoczęcie procesu kanoniza­cyjnego świątobliwej Rozalii doprowadziły do jego otwar­cia przez Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego, Metro­politę Krakowskiego 5 XI 1996 r. Od tego dnia Rozalii Celakównie przysługuje tytuł Służebnicy Bożej.